O capitalismo cre no crecemento infinito. O planeta, non.
Un sistema sen freo nun planeta con fin.
O capitalismo está deseñado para medrar sen límite: fabricar máis, consumir máis, extraer máis. Pero nada, absolutamente nada, é infinito. Atribúeselle a Einstein aquilo de que só hai dúas cousas infinitas: o universo e a estupidez humana, aínda que da primeira non estaba tan seguro. Os recursos enerxéticos e materiais do noso planeta, desde logo, teñen un límite. E un sistema que esixe medrar cada ano choca de fronte con esa realidade.
O futuro dos nosos fillos, hipotecado.
Ao capital dálle igual o futuro dos nosos fillos, o dos nosos netos e mesmo o noso propio presente. Aquí só importa medrar, acaparar riqueza e gañar cada vez máis. Parécese demasiado a un cancro: unha enfermidade que o vai devorando todo ata que non queda nada e o corpo morre. Ese será o destino do planeta se seguimos por este camiño.
Einstein e a necesidade do socialismo.
Einstein declarouse socialista e, no seu ensaio «Por que o socialismo?», denunciou a anarquía económica do capitalismo e a concentración do poder en poucas mans. A súa advertencia segue vixente: precisamos un sistema que pense no futuro e non só na acumulación de riqueza por parte duns poucos.
O mono que acapara plátanos.
Cando un mono acapara máis plátanos dos que precisa, os científicos estúdano porque ese comportamento non é normal. No capitalismo, a quen fai o mesmo chamámoslle multimillonario e respectámolo. Xente como Elon Musk, que chegou a ser o home máis rico do mundo en máis dunha ocasión, ou os dous ou tres multimillonarios que sempre se alternan nesa lista, viven de acaparar.
Riqueza que se converte en poder.
E non lles abonda con ter máis e máis. Tamén queren máis poder: influír nas democracias e inxerirse noutros países para que a súa forma de ver o mundo sexa a que predomine. E esa forma de ver o mundo, se non a freámola, será a que acabe coa humanidade.
Hai alternativa, e chámase organización, conciencia de clase e un sistema que poña a vida por diante do beneficio.
Até á vitoria sempre!
André Abeledo Fernández
