«Canto peor, mellor» non é unha opción para a clase traballadora
Por que votarei o 29N
«Canto peor, mellor» non é unha opción para un pai. Non é unha opción para a clase traballadora. Por iso, o 29N votarei contra o PP-VOX: por sentido común, por responsabilidade coa xente que quero e porque formo parte desa clase traballadora, que somos maioría en todos os sentidos. Somos quen movemos as rodas da historia, pero tamén somos manipulados e manipulables, e convén non esquecelo.
Sen carné e sen ilusións.
Non son do PSOE. Tampouco da Fronte Ampla nin do próximo invento que se monten. Non son de Podemos nin estou afiliado a ningún dos partidos que van pedir o voto. Pero son clase traballadora consciente, e esa conciencia dime que non quero un Goberno do PP-VOX que goberne contra os meus intereses ata rematar de roubarnos todos os dereitos que nos quedan.
Unha obriga cos nosos.
Temos unha obriga connosco mesmos, cos nosos e coas xeracións futuras. Unha xeración que non é quen de deixar á seguinte unha sociedade mellor é unha xeración de fracasados. E non hai peor xeito de fracasar que cruzarse de brazos mentres a dereita e a ultradereita nos desmontan o pouco que conquistamos con décadas de loita.
A socialdemocracia non é a solución, pero o abismo tampouco.
Sei que a socialdemocracia non é a solución, porque non vai á raíz dos problemas. Son consciente de que o que fixeron é insuficiente, frustrante e, en ocasións, inútil. Sofro as consecuencias dunha sociedade desigual na que a macroeconomía vai como un tiro e a microeconomía da maioría vai como o cu. Pero a solución non é un suicidio colectivo, e estar ante un precipicio non significa que teñamos que saltar, como fixeron na Arxentina ou no Paraguai.
Da pobreza á miseria.
Sei o que é enfermar e pasar da pobreza á miseria, porque os traballadores estamos desprotexidos baixo unha socialdemocracia que forma parte do sistema. Precisamente por iso, sei tamén que ir de Guatemala a Guatepeor é unha decisión estúpida que traerá aínda máis sufrimento a máis xente. Aos que sempre pagan a factura: os de abaixo.
Votar non é renderse.
Votar contra o PP-VOX non é renderse nin darlle un cheque en branco a ninguén. É frear o inimigo máis inmediato para seguirmos tendo terreo onde organizarnos, sindicarnos e pelexar polo que de verdade importa: a raíz do problema. Esa pelexa non se gaña desde o desastre; gáñase desde a organización, nos centros de traballo e nos barrios.
Que ninguén nos quite o único que temos: o sentido de clase. O 29N, que cada quen actúe segundo a súa conciencia, pero sen perder de vista quen gaña e quen perde se deixamos que o precipicio se nos achegue un paso máis.
Até a vitoria sempre!
André Abeledo Fernández
