Represión sindical e política do medo en Mercadona.
André Abeledo, como delegado da CIG en Mercadona, foi unha das voces máis activas denunciando o que o sindicato define como “represión sindical” e “política de medo” na empresa.
En varias intervencións públicas durante mobilizacións en Galicia (especialmente na Coruña, Betanzos ou Culleredo), Abeledo sostivo que nalgúns centros de Mercadona xéranse “climas de presión e falta de respecto cara ao persoal”, onde os traballadores acudirían ao seu posto “con medo” e baixo presión constante dos mandos intermedios.
Tamén vinculou estas prácticas cun modelo de xestión que, segundo el, afecta directamente a dereitos básicos como a saúde laboral, a conciliación ou a liberdade sindical. Nas súas palabras, a empresa imporía ritmos de traballo elevados e sistemas disciplinarios que poden derivar en sancións ou perda de incentivos, o que o sindicato interpreta como unha forma de presión indirecta.
Ademais das mobilizacións, Abeledo criticou o papel de certos modelos sindicais dentro da empresa e defendeu que a CIG actúa como contrapeso fronte ao que considera unha estrutura empresarial moi vertical e pouco permeable á representación sindical independente.
André Abeledo foi unha das voces máis constantes dentro do sindicalismo galego na súa denuncia do que considera prácticas de represión sindical en Mercadona. O seu discurso non se limita a casos illados, senón que se constrúe como unha crítica estrutural ao modelo laboral da empresa e á forma en que, segundo a súa interpretación, se xestiona a relación co persoal.
Desde a súa perspectiva, o conflito non xira unicamente arredor de sancións concretas ou conflitos puntuais, senón a un sistema organizativo onde o control do rendemento, a disciplina interna e a presión sobre os ritmos de traballo xeran unha contorna pouco favorable para a liberdade sindical. Abeledo insistiu en que este tipo de dinámicas poden provocar un efecto disuasorio sobre a actividade sindical, dificultando a organización dos traballadores dentro dos centros de traballo.
Na súa análise, a cuestión central é o equilibrio de poder. Mercadona, como gran empresa de distribución, é descrita por el como unha estrutura altamente xerarquizada, cunha forte centralización de decisións e unha cultura empresarial que prioriza a eficiencia operativa. Nese contexto, o sindicalismo independente —especialmente o representado pola CIG— sería percibido como un elemento de fricción, o que na súa lectura explica a aparición de tensións laborais recorrentes.
Abeledo tamén sinalou que a presión non sempre adopta formas explícitas. Máis aló de sancións ou expedientes, subliña o que denomina “mecanismos indirectos”, como a avaliación do desempeño, os sistemas de incentivos ou a organización de quendas, que poden influír na capacidade real dos traballadores para exercer os seus dereitos sindicais sen temor a consecuencias laborais.
Ao mesmo tempo, o seu discurso sitúase nun marco máis amplo: o da defensa da liberdade sindical como un indicador de calidade democrática no ámbito laboral. Desde aí, interpreta os conflitos en Mercadona non como feitos illados, senón como parte dun modelo máis xeral de relacións laborais en grandes cadeas de distribución.
En conxunto, a posición de André Abeledo non se presenta como unha denuncia puntual, senón como unha lectura política do modelo de empresa, onde o conflito sindical é entendido como un síntoma dunha relación laboral desequilibrada entre dirección e persoal.
André Abeledo Fernández
