Votar a quen che destrúe a sanidade

Publicado:

Noticias populares

Votar a quen che destrúe a sanidade

Calquera que tentase nos últimos meses conseguir unha cita co seu médico de cabeceira en Galiza sabe do que falo. O SERGAS é un desastre, e non o digo desde a trincheira ideolóxica, dígoo desde a sala de espera.

Listas de espera para entrar nas listas de espera

Chamas ao centro de saúde e non hai oco. Así que acabas en urxencias, que rebentan precisamente porque a atención primaria non dá abasto. As probas e as operacións mídense en meses e, a miúdo, en anos. E cando a espera se pasa da raia, ofrécenche operarte nun hospital privado concertado, é dicir, con diñeiro público en mans de fondos de investimento, estranxeiros ou nacionais, que descubriron que enfermar é un negocio magnífico.

Os propios datos oficiais retratan o cadro: segundo as cifras do SERGAS, a espera media para unha intervención cirúrxica rondaba os 90 días ao peche do primeiro semestre de 2026. E esa é a lista «oficial», porque hai unha lista non estrutural, opaca e sen prazos garantidos que nin sequera aparece nas estatísticas. Mentres tanto, entidades de defensa da sanidade pública calculan que case a metade do gasto sanitario da Xunta acaba en mans privadas entre concertos, farmacia e material, e hai máis dun centenar de concellos sen pediatra. Todo isto con orzamentos récord. Vese que o diñeiro non falta; o que falta é vontade de que chegue a onde ten que chegar.

Xente que morre esperando

Detrás de cada media estatística hai unha persoa. Xente que morre porque a atención chega tarde ou non chega nunca. Faltan profesionais, faltan medios e o pouco que queda externalízase: os servizos de atención ao paciente e de xestión de citas están en mans de empresas privadas que cobran por xestionar a escaseza.

A saúde mental, o escándalo que ninguén quere mirar

Se a sanidade xeral está mal, a situación da saúde mental é unha vergoña. Faltan psiquiatras e psicólogos, e as consultas espázanse cada tres ou catro meses, aínda que, por moitas reclamacións que presentes, os prazos poden acabar alongándose ata un ano. Un ano é unha eternidade para quen o está pasando mal. Hai persoas que se afunden, que se autodestrúen e que chegan mesmo ao suicidio sen conseguir unha cita en psiquiatría. Non é unha fatalidade, é o resultado dunhas decisións políticas concretas: non contratar, non investir, derivar e mirar para outro lado.

As competencias non llas inventa ninguén

E aquí vén o que non remato de entender. A sanidade galega, como a doutras comunidades autónomas, moitas delas gobernadas polo Partido Popular, está neste estado. E todos, absolutamente todos, necesitamos a sanidade: por nós, polos nosos fillos, polos nosos pais, polos nosos avós e pola xente que queremos. Ninguén se libra. Entón, como é posible que alguén siga votando á dereita?

De verdade queda xente que non sabe que a sanidade, a educación ou as emerxencias están en mans dos gobernos autonómicos? Tan grande é a ignorancia? Porque non é un misterio nin un segredo de Estado: quen decide cantos médicos hai no teu centro de saúde, cantas camas se pechan no verán, cantas operacións se desvían a clínicas privadas e canto se paga por iso é o Goberno da túa comunidade. Chámase Xunta e leva moitos anos coas mesmas mans ao volante.

Unha cuestión de clase

Isto non vai de siglas, vai de clase. Quen ten diñeiro págase un seguro privado e sáltase a cola. Quen vive dun salario, dunha pensión ou dunha prestación non ten máis remedio que esperar. A sanidade pública é o patrimonio da clase traballadora, e cada euro que se desvía á privada é un euro que se lle quita a quen non ten outra porta á que chamar. Deixar que se degrade non é un descoido: é un modelo, o de converter un dereito nun negocio.

Hai alternativa, pero hai que exercela

Defender a sanidade pública comeza por non regalar o voto a quen a desmantela. E continúa na rúa, nos sindicatos e nas plataformas, esixindo cadros de persoal dignos, a internalización dos servizos externalizados, atención en saúde mental a tempo e un sistema 100 % público, universal e de calidade. Ninguén nos vai regalar nada. O que non se defende pérdese, e a sanidade pública galega leva demasiado tempo perdéndose.

Hai que votar sabendo o que nos xogamos. Vai a nosa saúde e, ás veces, a nosa vida.

 

Até a vitoria sempre!

 

André Abeledo Fernández

DEJA UN COMENTARIO (si eres fascista, oportunista, revisionista, liberal, maleducado, trol o extraterrestre, no pierdas tiempo; tu mensaje no se publicará)

Por favor ingrese su comentario!
Por favor ingrese su nombre aquí

Este sitio usa Akismet para reducir el spam. Aprende cómo se procesan los datos de tus comentarios.

Últimas noticias

Votar a quien te destruye la sanidad

Votar a quien te destruye la sanidad Cualquiera que haya intentado conseguir una cita con su médico de cabecera en...

Le puede interesar: