Ayuso en México como Milei en España, unha viaxe para insultar ao pobo mexicano.
A presidenta de Madrid Isabel Díaz Ayuso, imitando ao presidente de Arxentina Javier Milei, viaxa a ofender gobernos a cargo das arcas públicas. A broma da inútil e inoportuna viaxe custou 300.000 euros de diñeiro público para insultar ao goberno de México e ao pobo mexicano da man do empresario explotador galardoado por Ayuso, o pseudointelectual de Malinche Nacho Cano; pero a unión de dúas neuronas non fan un cerebro.
Ayuso e Nacho Cano tiveron a idea de organizar unha homenaxe a Hernán Cortés; seguramente pensaron que era unha iniciativa acertada. Trátase de figuras que se aliñan cos argumentos de VOX, o que para moitos representa unha mestura de descoñecemento e soberbia que resulta rechamante alá por onde pasan.
Sostense que Ayuso non toma as súas propias decisións por falta de preparación e que é Miguel Ángel Rodríguez quen redacta cada unha das súas intervencións ou lle indica que dicir a través do pinganillo. O estilo de xestión de Rodríguez descríbese como impulsivo e improvisado.
Isabel Díaz Ayuso amosa posturas controvertidas en política exterior; apoia a Benjamín Netanyahu e as accións militares en Palestina, chegando a premiar ao Estado de Israel a pesar das denuncias de violacións de dereitos humanos contra civís inocentes.
Tamén se aliña con Donald Trump e as súas políticas de sancións internacionais, que afectan incluso a Europa e España, e amosa apoio a tensións bélicas que repercuten na economía global. Defínese a Ayuso como unha figura máis trumpista que o propio Trump, comparándoa con perfís como o de María Corina Machado, cualificados como persoas que actúan sen atender a principios éticos ou morais.
Recórdase a anécdota da súa viaxe a Ecuador, onde manifestou sorpresa ao descubrir que alí se fala castelán. Descríbese á presidenta como alguén con carencias en formación histórica, mencionando a súa admiración polos Reis Católicos e a expulsión dos xudeus sefardís en contraste co seu apoio actual ao sionismo.
Segundo esta visión, a súa falta de coñecementos queda de manifesto en cada intervención pública.
A situación de Isabel Díaz Ayuso compárase coa fábula da vaca no tellado: ninguén comprende como chegou a esa posición de poder, pero unha vez alí, o problema é como facela descender.
México superou hai tempo a súa etapa colonial, malia que figuras como Ayuso ou Abascal parezan non aceptalo. O imperio español é cousa do pasado, e aquel dominio histórico non parece superar en magnitude ao que o autor considera a ignorancia da ultradereita española actual.
André Abeledo Fernández
