A URSS venceu o nazismo: o de Hollywood son contos.
Que foi o nazismo.
O nazismo baseábase, e baséase, nunha suposta supremacía racial e na necesidade dun «espazo vital» para Alemaña, que lle permitise roubar os recursos doutros países e escravizar as súas xentes mediante guerras de conquista. Comezou matando o seu propio pobo: por discapacidade, por ser homosexual, xitano ou xudeu, ou por ser comunista. É unha teoría do odio, da superioridade racial e do abuso de todo aquel considerado inferior. En Europa engadiu ao seu xenocidio ideolóxico un xenocidio racial, e devastou o continente na Segunda Guerra Mundial.
A fronte oriental.
Foi o comunismo, foi a URSS, quen venceu o nazismo e o fascismo. Só coa invasión da Unión Soviética en 1941, Alemaña despregou unhas 154 divisións. A fronte oriental foi a maior e máis mortífera da guerra, e alí morreron arredor do 73 % dos soldados alemáns caídos en toda a contenda. Alí foi esmagada a maquinaria militar nazi polo Exército Vermello. Na fronte occidental, tras o desembarco de Normandía en 1944, Alemaña mantiña unhas 76 divisións fronte a británicos, estadounidenses, franceses, canadenses e outros aliados. Ninguén discute o esforzo dos aliados occidentais, pero os números falan por si sos.
Un prezo brutal.
Que quero dicir con isto? Que a Unión Soviética foi quen cargou co maior peso da guerra, e que ademais sufriu o maior castigo e pagou un prezo brutal en vidas humanas e en destrución. Un pobo obreiro e labrego levantouse contra a barbarie e derrotouna. Esa é unha verdade que queren enterrar quen prefire que creamos que aquela vitoria foi doutros.
O que non conta Hollywood.
Durante décadas, o cine de Hollywood contounos a guerra á súa medida: desembarcos, soldados estadounidenses, heroes de rostro coñecido e final feliz nas praias de Normandía. Repetiuse tanto que moita xente cre de boa fe que a guerra se decidiu alí. Non é casualidade. Tras 1945, en plena Guerra Fría, a industria cultural do bloque capitalista tiña todo o interese en borrar do relato o Exército Vermello. Stalingrado, Kursk, o cerco de Leningrado ou a toma de Berlín apenas existen no imaxinario popular de Occidente, malia que alí se decidiu o destino de Europa. Quen conta a historia decide quen a gañou, e por iso a clase traballadora ten que recuperar tamén o seu relato. O de Hollywood son contos; os datos, non.
Dúas ideoloxías inimigas.
Segundo: como se pode comparar e poñer ao mesmo nivel dúas ideoloxías contrapostas e inimigas, que buscan modelos de sociedade opostos e defenden os intereses de clases enfrontadas? Quen compara o nazismo co comunismo faino por ignorancia ou, peor, de maneira intencionada, para enganar a xente e lanzar bulos. O comunismo defende os intereses da clase traballadora, a igualdade, o antirracismo e o internacionalismo. O nazismo e o fascismo son os cans de guerra do capitalismo en tempos de crise sistémica ou de espertar dos pobos: racistas, clasistas e nacionalistas no peor dos sentidos.
Que é o comunismo.
O comunismo é unha ideoloxía baseada na recuperación dos medios de produción, a enerxía e os sectores estratéxicos para poñelos en mans e ao servizo da clase traballadora, e acabar así coa explotación e coa acumulación de riqueza dunha oligarquía minoritaria. Un comunista é quen pensa que toda persoa, polo feito de nacer, ten dereito a unha vida digna e a ter cubertas as súas necesidades básicas; que a economía debe estar ao servizo do ser humano e non ao revés; que traballamos para vivir e non vivimos para traballar; que a patria é a clase obreira, e que a solidariedade, a igualdade, a fraternidade e a xustiza social son os alicerces dun futuro socialista.
O capitalismo, o xenocida máis respectado.
Fronte a iso, o capitalismo mata de fame, mata en guerras de espolio de recursos, masacra pobos e pobres, escraviza millóns de homes, mulleres e nenos. E, curiosamente, segue a ser o xenocida máis respectado da historia. No capitalismo, o ser humano está ao servizo da economía e a vida non vale nada.
O modelo social e económico comunista é moito máis humano e igualitario ca as democracias capitalistas, e é o antagonista natural do fascismo. Dicíao Einstein: o único xeito de eliminar os graves males do mundo é unha economía socialista, acompañada dun sistema educativo orientado a metas sociais.
Por iso non podo resistirme a rematar como o fixeron Marx e Engels no Manifesto Comunista: chamando á unidade dos pobos na loita contra o capital.
Até a vitoria sempre!
André Abeledo Fernández
