Pintadas de odio na Cruz Vermella de Ferrol. Pódese caer máis baixo e ser máis miserable?.
Un edificio marcado, un país que se racha.
Ferrol amenceu con pintadas racistas, pintadas de odio, no edificio da Cruz Vermella. E cabe preguntarse: ata onde estamos chegando con estes discursos de odio que están sendo inoculados pola dereita e pola ultradereita, que van da man?.
Foi o propio Abascal quen o dixo: van da man en satanizar a migración, os migrantes, chamándoos invasores, coma se viñesen armados. E o que non contan, o que omiten, é que veñen fuxindo. Uns fuxen de guerras, fuxen das armas. Outros fuxen da fame. Outros fuxen da miseria. E outros fuxen da ditadura, porque, por moito que Feijóo e Abascal repitan que Marrocos non está en ningunha lista, Marrocos é unha ditadura. Ten un rei sátrapa, hai represión e a xente vive na miseria. Por iso os marroquís queren fuxir de Marrocos; por iso están dispostos a deixalo todo, a xogarse a vida e a deixar atrás a súa familia para buscar un futuro mellor. O mesmo fan os subsaharianos.
Cruz Vermella non é o inimigo.
E Cruz Vermella, coma outras ONG, está formada por persoas que se dedican a axudar. A axudar a esta xente, a estes migrantes, pero tamén a axudar, cando hai unha catástrofe no Estado español, a quen máis o precisa. Atacar a súa sede non é un exabrupto illado: é a consecuencia directa de anos sementando estupidez, ignorancia e falta de empatía.
O caldo de cultivo ten nome e apelidos.
Cando ese caldo de cultivo podre conta con políticos que, dende as institucións, sementan odio, acabamos colleitando barbaridades coma esta. Ameazas, insultos e toda clase de estupideces pintadas nun edificio que non é un edificio calquera: é o da Cruz Vermella.
Ata onde poden chegar a ultradereita, a dereita e a estupidez humana? Sen dúbida, ata onde nós llo permitamos.
A liberdade de expresión non é unha coartada.
O racismo non é respectable. O fascismo non é respectable. E a liberdade de expresión non é sementar odio, bulos e mentiras. Iso non é liberdade de expresión: iso é atacar as minorías, é mentir, é agredir a sociedade.
Non todo vale agochándose detrás dunha suposta liberdade de expresión que, en realidade, é a liberdade para atacar mentindo, para inxuriar, para degradar, para enfrontar e para poñer a diana na xente máis desfavorecida e máis desprotexida. Iso non é liberdade de expresión: iso é covardía, iso é ser un miserable, iso é ser un mentireiro.
Iso non debería estar permitido, e quen o fai debería estar no cárcere.
Até a vitoria sempre!
André Abeledo Fernández
